ОТНОСНО: Прилагане на Закона за данък върху добавената стойност (ЗДДС)
В Дирекция "Обжалване и данъчно-осигурителна практика" .....постъпи Ваше запитване с вх. № 55-0002-72/24.02.2025 г., относно прилагане на ЗДДС.
Изложена е следната фактическа обстановка:
В полза на "В" ООД, регистрирано по ЗДДС лице, е учредено право на строеж от "К" ООД срещу задължение за строителство. Към момента няма издадено разрешение за строеж на сградата, за която е учредено правото на строеж. Трето лице има желание да закупи от "В" ООД правото на строеж на един гараж, а от "К" ООД правото на строеж на един апартамент.
Поставен е следният въпрос:
В този случай може ли дружеството да се позове на разпоредбата на чл. 45, ал. 2 от ЗДДС и да третира сделката като освободена доставка до момента на издаването на разрешение за строеж на сградата, за която е налице право на строеж?
С оглед на изложената фактическа обстановка и въз основа на относимата нормативна уредба, изразявам следното становище:
Съгласно чл. 45, ал. 1 от ЗДДС учредяването или прехвърлянето на ограничени вещни права върху земя представлява освободена доставка по смисъла на закона. В случаите, при които се учредява или прехвърля право на строеж, съгласно ал 2 на чл. 45 от ЗДДС доставката с този предмет се смята за освободена по ал. 1 до момента издаване на разрешение за строеж на сградата, за която се учредява или прехвърля правото на строеж.
Ако правото на строеж е предмет на доставка преди издаване на разрешението за строеж на сградата за целите на ЗДДС ще е налице освободенадоставка, съгласно чл. 45, ал. 2 от ЗДДС.
Следва да се има предвид, че доставката на строителна услуга, която следва продажбата на правото на строеж е облагаема на основание чл. 12 от ЗДДС.
Настоящото становище е въз основа на изложената в запитването фактическа обстановка. В случаите, когато в производство, възложено по реда на Данъчно-осигурителния процесуален кодекс (ДОПК), се установи фактическа обстановка, различна от посочената, Вие не може да се позовавате на разпоредбата на чл. 17, ал. 3 от ДОПК.
Изложена е следната фактическа обстановка:
В полза на "В" ООД, регистрирано по ЗДДС лице, е учредено право на строеж от "К" ООД срещу задължение за строителство. Към момента няма издадено разрешение за строеж на сградата, за която е учредено правото на строеж. Трето лице желае да закупи от "В" ООД правото на строеж на един гараж, а от "К" ООД правото на строеж на един апартамент.
Въпрос: В този случай може ли дружеството да се позове на разпоредбата на чл. 45, ал. 2 от ЗДДС и да третира сделката като освободена доставка до момента на издаването на разрешение за строеж на сградата, за която е налице право на строеж?
Съгласно чл. 45, ал. 1 от ЗДДС учредяването или прехвърлянето на ограничени вещни права върху земя представлява освободена доставка по смисъла на закона.
Съгласно чл. 45, ал. 2 от ЗДДС, в случаите, при които се учредява или прехвърля право на строеж, доставката с този предмет се смята за освободена по ал. 1 до момента на издаване на разрешение за строеж на сградата, за която се учредява или прехвърля правото на строеж.
Ако правото на строеж е предмет на доставка преди издаване на разрешението за строеж на сградата, за целите на ЗДДС ще е налице освободена доставка съгласно чл. 45, ал. 2 от ЗДДС.
Извод: В описания случай, при прехвърляне на правото на строеж преди издаване на разрешение за строеж, дружеството може да приложи чл. 45, ал. 2 от ЗДДС и да третира доставката на правото на строеж като освободена.
Следва да се има предвид, че доставката на строителна услуга, която следва продажбата на правото на строеж, е облагаема на основание чл. 12 от ЗДДС.
Извод: Строителните услуги, извършвани след продажбата на правото на строеж, подлежат на облагане с ДДС по чл. 12 от ЗДДС.
Настоящото становище е изготвено въз основа на изложената в запитването фактическа обстановка. В случаите, когато в производство, възложено по реда на Данъчно-осигурителния процесуален кодекс (ДОПК), се установи фактическа обстановка, различна от посочената, не може да се прилага разпоредбата на чл. 17, ал. 3 от ДОПК.
Извод: Възможността за позоваване на чл. 17, ал. 3 от ДОПК отпада, ако при производство по ДОПК се установи различна фактическа обстановка от описаната в запитването.
